ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ
ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ
Γιάννης Φάββας

Ένα καράβι η ζωή μας και ταξιδεύουμε μεσοπέλαγα. Άλλοτε με μπουνάτσα και άλλοτε με φουρτούνες. Πολλές φορές η θάλασσα φουσκώνει, σηκώνουνται πελώρια τα κύματα και μας ρίχνουνε με δύναμη πάνω στα βράχια.

Με το σκεπάρνι στο χέρι διορθώνουμε τις πληγές. Καρφώνουμε τις σπασμένες σανίδες, ισιάζουμε τα άρμενα, τους φλόκους, τα ξάρτια. Γιούργια, φωνάζουμε με όλη τη δύναμη της ψυχής μας. Όρτσα τα πανιά. Φόρα σκόντρα και σκαρί.

Το καραβάκι μας βουτάει και πάλι στο πέλαγος, κόντρα στον άνεμο. Δεν έχουμε το χρόνο να περιμένουμε ούριους ανέμους. Είμαστε αναγκαστικά παντός καιρού. Δεν το πηγαίνουμε, μας πηγαίνει. Μπορούμε μόνο όταν έχει μπουνάτσα να ακολουθήσουμε μερικούς παράδρομους. Αλλά το πεπρωμένο μας βρίσκεται και στους δρόμους που ακολουθούμε για να το αποφύγουμε. Η ρότα δεν αλλάζει. Το ταξίδι μας είναι προδιαγεγραμμένο. Ξέρουμε ότι θα ναυαγήσουμε. Πλέουμε σταθερά προς την Αχερουσία λίμνη.

Είναι προδιαγεγραμμένη η ζωή μας. Κάποιος μας φυτεύει σ' αυτόν τον κόσμο χωρίς την θέλησή μας και μας βάνει εργοστασιακές προδιαγραφές. Να μεγαλώσουμε, να αναπαραχθούμε και να πεθάνουμε. Δυνάμεις τεράστιες μας κατευθύνουν. Η δύναμη της αυτοσυντήρησης και της επιβίωσης, η δύναμη του σεξ και της αναπαραγωγής, η δύναμη της συνείδησης ή ο έμφυτος ηθικός νόμος και τέλος η αντίστροφη δύναμη της φθοράς που μας οδηγεί στον θάνατο. Και είναι όλες "ανίκαται μάχαν". Τι είναι η ζωή και τη σκοπό έχει κανείς δεν ξέρει.

Ο έμφυτος ηθικός vόμos, αυτή η εσωτερική φωνή που μας έχει δοθεί για να γνωρίζουμε το καλό και να μας αποτρέπει από το κακό, το “δαιμόνιο" του Σωκράτη ή ο έλεγχος της συνείδησης κατ' άλλους, κανονίζει τιs μεταξύ μας σχέσεις. Θεωρώ ότι ο άνθρωπος προσπάθησε να μεταφράσει αυτόν τον έμφυτο ηθικό νόμο, και να τον εκφράσει με vόμoυs και θρησκείες. Έκανε προσπάθειες μέσα από διακεκριμένους στοχαστές, άλλοτε επιτυχείς και άλλοτε αμφίβολες και θολές. Και αυτό γιατί χρησιμοποίησε κάτι που επίσης του έχει δοθεί και στο μέτρο που του έχει δοθεί: Το μυαλό του. Που φαίνεται ότι δεν έχει πήξει ακόμη.

Απόδειξη, μια πληθώρα και ένα συνονθύλευμα θρησκευτικών δοξασιών και πίστεων και πολιτικών ιδεών, αντίθετων αλληλοσυγκρουόμενων και εν πολλοίς ανυπόστατων και ακατάληπτων, που αντί να βοηθήσουν τον άνθρωπο, τον οδήγησαν και τον οδηγούν σε παράλογους φανατισμούς και αδικαιολόγητες συγκρούσεις, που μεταφράζονται σε εκατόμβες νεκρών, σε βανδαλισμούς και ολοκαυτώματα, που αποτελούν ντροπή και όνειδος για την σύγχρονη ανθρωπότητα. Ζούμε στην εποχή του τέλειου παραλογισμού.  Όλοι μιλούν για ειρήνη, όλες οι θρησκείες διδάσκουν την αγάπη και όλα τα προβλήματα λύνονται με την ξιφολόγχη. Επικρατεί ο νόμος της ζούγκλας σε ανθρώπινη έκδοση.

Το ταξίδι της ζωής μας δεν μπορούμε να το αλλάξουμε. Ακολουθούμε πιστά και κατ' ανάγκην το πρόγραμμα που έχει τοποθετηθεί μέσα μας, τα ορμέμφυτα, τις τάσεις, τις επιθυμίες. Μπορούμε ωστόσο να το κάνουμε πιο όμορφο, και να κάνουμε καλλίτερη και πιο ευχάριστη την κάθε μέρα μας την κάθε στιγμή. Η ευτυχία δεν βρίσκεται στα πλούτη στα καλά σπίτια και στις διάφορες ανέσεις. Όλα αυτά είναι φαντασμαγορία του τίποτα. Η ευτυχία βρίσκεται στο μυαλό μας και άδικα προσπαθούμε να την βρούμε σε άλλα μέρη.  Όταν αποδιώξουμε το άγχος, το μίσος, την κακία, την απληστία και το φόβο του θανάτου, όταν γεμίσουμε την καρδιά μας με αγάπη, τότε μόνο ο Θεός εγκαθίσταται μέσα μας σαν εσωτερική ηρεμία και γαλήνη, γιατί η βασιλεία του θεού εντός ημών εστί. Τότε μόνο μπορεί να γίνει πιο ευχάριστο το ταξίδι της ζωής μας.