Να γιατὶ χρειαζόμαστε τὰ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ καὶ τὸ πολυτονικὸ
Να γιατὶ χρειαζόμαστε τὰ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ καὶ τὸ πολυτονικὸ
Εἳς τὸν τύπον τῶν ἥλων


 
Γράφει ὁ
Ἀντώνιος Α. Ἀντωνάκος
(καθηγητὴς φιλόλογος – ἱστορικὸς - συγγραφεὺς)

Ἀπὸ τὴν ἐπιστημονικὴ ἐξετάσῃ τῆς συγχρόνης ἐπιστήμης που ἀφορᾷ τὴν συμβολὴ τῆς ἐκμαθήσεως τῶν ἀρχαίων ἑλληνικῶν καὶ τοῦ πολυτονικοῦ στην εὐφυΐα τοῦ ἀνθρώπου, προκύπτουν τὰ ἑξῆς:
 
1. Οἱ ἄνθρωποι σχεδὸν ὅλοι γεννιούνται μὲ τὸν ἴδιο ἀριθμὸ νευρώνων στον ἐγκέφαλο τούς.
2. Διαφέρουν μόνον στις συνάψεις τῶν νευρώνων, ποὺ γίνονται μὲ τοὺς νευροάξονες, τοὺς δενδρίτες καὶ τὰ νευρογλοιακὰ κύτταρα.
3. Οἱ συνάψεις τῶν νευρώνων ὅμως αὐξανοῦν σὲ ἀριθμὸ ἀναλογο τῶν ἐρεθισμάτων. Αὐτὰ σημαίνει ὅτι ἡ εὐφυΐα καλλιεργείται καὶ δεν εἲναι δεδομένη.
4. Κάθε διαφορετικὸς ἐρεθισμὸς δημιουργεῖ καινουργία συνάψῃ στους νευρῶνες τοῦ ἐγκεφάλου. Ὁ ἴδιος ἐρεθισμός, ἔστω καὶ ἀμέτρητες φορὲς ἐπαναλαμβανόμενος, δημιουργεῖ μόνον μία συνάψῃ.
5. Ἡ γλῶσσα ἀποτελεῖ τὸν πιὸ οἰκεῖο τρόπο δημιουργίας καινουργίων ἐρεθισμὼν καὶ ἄρα δημιουργίας καινουργίων συνάψεων καὶ αὐξήσεως
εὐφυΐας.
6. Ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα εἲναι διαχρονικὰ ἕνα ἐκπληκτικὸ πολυεργαλεῖο δημιουργίας νέων ἐρεθισμὼν [πολλὰ τονικὰ σημεῖα (ὀξεῖα, βαρεῖα, περισπωμένη), πολλὰ ἰ ,(ι,η,υ,εἰ,οἱ) πολλά έ (ἑ,αἱ) πολλὰ ὁ (ὁ,ω)] κ.λ.π.
7. Κάθε διαφορετικὸς λεκτικὸς τύπος καὶ κάθε διαφορετικὸς συνδυασμὸς λέξεων μὲ λογικὴ ὑφῇ δημιουργεῖ καινουργία συνάψῃ στους νευρῶνες.
Τὰ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ μας χρειάζονται, ὄχι διότι εἴμαστε Ἕλληνες, ἀλλὰ διότι τὰ ἔχει ἀνάγκη ὁ ἐγκέφαλος ὅλων τῶν ἀνθρώπων, για να βελτιώσει τὴν εὐφυΐα τοῦ. Αὐτὸ εἲναι τὸ μοναδικὸ καὶ πλέον χρήσιμο συμπέρασμα, στο ὁποῖο μποροῦμε να καταλήξουμε. Ἂν θέλουμε να τὸ καταλάβουμε ἔχει καλῶς. Ἂν ὄχι εἴμαστε ἄξιοι τῆς μοίρας μας.

Ἀφαντάστη λεκτικὴ ποικιλία
Μὲ βάσῃ ὅλα αὐτά, μόνο ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα ἔχει αὐτὴ τὴν ἀφαντάστη ποικιλία λεκτικῶν τύπων καὶ συνδυασμῶν, για τὴν αὐξήσῃ τῶν νευρικῶν συνάψεων τοῦ ἐγκεφάλου καὶ κατ' ἐπέκταση τὴν αὐξήσῃ τῆς εὐφυΐας τοῦ ἀνθρώπου.
 
Πράγματι δεν ὑπάρχει ἀνώτερη νοητικὴ ἀσκήσῃ ἀπὸ τὴν καθημερινὴ μεγαλο¬φωνη ἀναγνώση μιᾶς σελίδας ἀρχαιοελληνικοῦ κειμένου.
Οἱ ἀπόψεις αὐτὲς δεν προέρχονται ἀπὸ ἐθνικιστικὴ ἢ ἀρχαιολατρικὴ ἀφετηρία. Τὰ ἴδια ἀκριβῶς θὰ λέγαμε, ἐὰν εἴχαμε ἄλλη ἐθνικότητα. Ἡ ἐπιστημονικὴ ἀλήθεια προηγεῖται πάντοτε καὶ ὄχι τὰ πάθη καὶ οἱ ἀγκυλώσεις.
 
Κάποτε ἐπιτελοῦς ἂς δοθεῖ νέο περιεχόμενο στις ἔννοιες «πρόοδος» καὶ «συντηρήσῃ». Πρόοδος δεν σημαίνει ἀποκοπῇ ἀπὸ τοὺς πυρῆνες δυνάμεως τοῦ λαοῦ μας, μεταξὺ τῶν ὁποίων πρωτεύουσα θέση κατέχει ἡ διαχρονικὴ μας γλῶσσα. Ἡ μελέτη τῶν Ἀρχαίων Ἑλληνικῶν καὶ ἡ γνώση τοῦ παραδοσιακοὺ τονικοῦ συστήματος βοηθοῦν κάθε Ἕλληνα να ἐπικοινωνεῖ καλύτερα καὶ μὲ τὰ κλασσικὰ κείμενα, ἀλλὰ καὶ μὲ τὰ Πατερικὰ κείμενα καὶ τὴν ἐκκλησιαστικὴ μας Ὑμνογραφία καθὼς καὶ μὲ μεγάλες μορφὲς τῆς Νεοελληνικῆς μας Λογοτεχνίας. Ἡ γνώση αὐτὴ ἀποτελεῖ θεμέλιο τῆς ἐθνικῆς μας ταυτότητος μέσα στην ἐποχὴ τῆς Παγκοσμιοποιήσεως. Να ξαναβροῦμέ τις ἐπιστῆμες.
 
Ἀποτελεῖ, ὅμως, καὶ πανευρωπαϊκὸ ἐκπαιδευτικὸ καὶ μορφωτικὸ αἴτημα, ὅπως ἀποδεικνύει ἡ ἀνακοινώσῃ τοῦ Γάλλου ὑπουργοῦ Παιδείας, τοῦ Σοσιαλιστὴ Ζακ Λανγκ. Στις 25 Ὀκτωβριου2001, ὁ τότε Γάλλος ὑπουργὸς ἀνακοίνωσε στο Παρίσι ὅτι ἐπανέρχεται ἡ διδασκαλία τῶν Ἀρχαίων Ἑλληνικῶν καὶ τῶν Λατινικῶν στις δύο τελευταῖες τάξεις τῶν Γαλλικῶν Γυμνασίων καὶ στο Λύκειο. Μιλώντας σὲ διεθνὲς συμπόσιο στο Πανεπιστήμιο τῆς Σορβόννης ὁ κ. Λανγκ ὑπογράμμισε: «Πρέπει να ξαναδώσουμε καὶ να ἐπαναφέρουμε τὴν δυναμικὴ τῶν φιλολογικῶν σπουδῶν (κλασσικὼν καὶ νεωτέρων). Πρέπει να ξαναβροῦμέ τις μεγάλες ἐπιστῆμες, να δοθοὺν στέρεες καὶ καθαρὲς βάσεις στην διαμόρφωση τῶν νέων. Οἱ κλασσικὲς σπουδές, τόνισε ὁ Γάλλος ὑπουργός, δημιουργοῦν τὶς προϋποθέσεις για τὴν ἐπιτεύξη τοῦ σκοποῦ, ὁ ὁποῖος ἀναλύεται στο τρίπτυχο: Ἐπιστροφὴ στα μεγάλα κείμενα, διεπιστημονικὴ θεωρήσῃ, ἀναπτυξη κριτικοῦ πνεύματος». (ΒΗΜΑ, 26/10/2001).

Τὰ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ στην Ε.Ε.
Ὁ Κύπριος διανοητὴς Σάββας Ἰακωβίδης σχολιάζει σχετικὰ στην ἐφημερίδα «ΣΗΜΕΡΙΝΗ» τῆς Λευκωσίας (2/11/2001): «Ἡ ἐξαγγελία τοῦ Ζακ Λὰνγκ ἐπιβεβαιώνει ὅτι ἀναθερμαίνεται τὸ ἐνδιαφέρον για τὴν διδασκαλία τῶν Ἀρχαίων Ἑλληνικῶν στην δευτεροβάθμια Ἐκπαίδευση τῶν χωρῶν τῆς Εὐρωπαϊκὴς Ἔνωσης. Ἐνῶ στην Κύπρο καὶ στον εὐρύτερο Ἑλληνισμὸ ἡ διδασκαλία καὶ ἡ ἀναγνώριση τῆς ἀξίας τῶν κλασσικὼν σπουδῶν λοιδορεῖται, γελοιοποιείται καὶ μειώνεται στα ματία τῶν Ἑλληνόπουλων, ὡς τάχα "νεκρὴ γλῶσσα, ποὺ δεν χρησιμεύει σὲ τίποτε", στις χῶρες τῆς Ε.Ε. ἀναγνωρίζεται ξανὰ ἡ καθαρότητα καὶ ἡ γλωσσικὴ τοὺς ἀξία για τὴν στερέῃ καὶ ὀρθὴ διαπαιδαγώγηση τῶν νέων. Ἔτσι μαθαίνουμε μὲ περηφάνια, ἀλλὰ καὶ μὲ πικρὰ ὅτι αὐτὴ τὴν στιγμὴ τὰ Ἀρχαῖα Ἑλληνικὰ καὶ ἡ Ἑλληνική: διδάσκονται ὑποχρεωτικὰ στα Γυμνάσια θεωρητικῆς κατευθύνσεως στην Ὀλλανδία, στο Λουξεμβοῦργο καὶ στην Πορτογαλία. Διδάσκονται ὡς μαθήματα ἐπιλογῆς στην Δανία, στην Γερμανία, στην Ἰρλανδία καὶ στην Ἰταλία. Σὲ ὁρισμένες ἄλλες χῶρες, ὅπως ἡ Φινλανδία, ἡ Σουηδία καὶ ἡ Νορβηγία διδάσκονται σὲ ἐπιλεγμένα σχολεῖα. Στην Γαλλία ὅσοι μαθητὲς ἐπιλέγουν τὰ Ἀρχαῖα Ἑλληνικὰ ἢ τὴν Λατινικὴ θὰ ἀνταμείβονται μὲ ἐνισχυμένη βαθμολογία, ἡ ὁποία θὰ μέτρα για τὴν προαγωγὴ τούς...»

Ὁ φιλόσοφος τοῦ 20ου αἰῶνα
Πόσο δικαιώνεται ὁ σπουδαῖος Ἕλληνας φιλόσοφος τοῦ 20ου αἰῶνος, ὁ Ἰωάννης Θεοδωρακόπουλος, ὁ ὁποῖος ἔγραφε στο βιβλίο τοῦ «Τὸ '21 καὶ ὁ Νέος Ἑλληνισμὸς" ὅτι «ἡ τεχνικὴ παιδεία χωρὶς κλασσικὰ μαθήματα μεταβάλλει τὸν ἀνθρωπο σὲ ἐγκεφαλικὸ μηχανισμό.»
 
Ἡ τεχνικὴ παιδεία καὶ ἡ τεχνολογικὴ ἐξέλιξη, προσθέτουμε ἐμείς, μποροὺν κάλλιστα να ἀποβοῦν πρὸς ὄφελος τοῦ ἀνθρώπου καὶ τῆς κοινωνίας. Για να γίνει ὅμως αὐτὸ χρειάζεται ἡ καλλιέργεια τῶν κλασσικὼν γραμμάτων, ἡ ἐπαφὴ μὲ τὴν ἀστείρευτη πηγὴ τῆς ἑνιαίας Ἑλληνικῆς Γλώσσης καὶ ἡ ἀποφυγὴ γλωσσικῶν ἁπλουστεύσεών που ἀποκοιμίζουν τὸν ἐγκέφαλο τῶν παιδιῶν.

Βιβλιογραφία
Ἀντωνίου Α. Ἀντωνάκου «Γλῶσσα ποῖ πορεύῃ;»
Γιάννη Τσέγκου «Ἡ ἐκδίκηση τῶν τόνων»
 
 

 
 
Δεῖτε καί ἐσεῖς τήν γνώμη σᾶς ἐδῶ. Χρησιμοποιῆστε τή φόρμα ἐπικοινωνίας τῆς ἰστοσελίδας μας καί ἀποστείλατε τό ἄρθρο σας, τό ὁποῖο ἐμεῖς θά ἀναλάβουμε νά τό δημοσιεύσουμε σέ αὐτήν.