Πολιτικὴ καὶ Ἱστορικὴ ἀπάτη τὸ Τιτοϊκὸ Ἔθνος τῶν Σκοπιῶν
Πολιτικὴ καὶ Ἱστορικὴ ἀπάτη τὸ Τιτοϊκὸ Ἔθνος τῶν Σκοπιῶν

 
Τοῦ Νικολάου Μάρτη
πρῴην Ὑπουργοῦ
Προέδρου τῆς Μακεδονικῆς Ἑστιᾷς

 
 
Κατὰ τὸν Ἠσίοδο, ὁ Μακεδὼν (ὁ πρόγονος τοῦ Μακεδονικοῦ λαοῦ καὶ ὁ Μαγνήτας (ὁ πρόγονος τοῦ Θεσσαλικοῦ λαοῦ), ἤταν παιδιὰ τοῦ Δία καὶ τῆς Πανδώρας, κόρης τοῦ Δευκαλίωνα καὶ στα Πιερία καὶ τὸν Ὄλυμπο εἴχαν τὴν κατοικία τούς.

Ὁ Ἕλλην ἤταν γιος τοῦ Δευκαλίωνα. Ὄχι τυχαία οἱ Ἕλληνες εἴχαν τὴν κατοικία τῶν θεῶν τοὺς στο Μακεδονικὸ ὅρος, τὸν 'Ὄλυμπο.
Τὸ ἱστορικὸ τῆς δημιουργίας τοῦ ψευδομακεδονικοῦ Ἔθνους τῶν Σκοπιῶν ἀπὸ τὸν Τίτο καὶ οἱ θέσεις ἀρχῆς που προτάσσω, δηλαδή:

α) ἡ σημασία τῆς Ἱστορίας,
β) οἱ μαρτυρίες τῶν ἀρχαίων ἐπιγραφῶν τῆς Μακεδονίας,
γ) οἱ ἀρχαῖες τοπωνυμίες πόλεων τῆς Μακεδονίας καὶ
δ) ἡ θέση τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν, ἐπιβεβαιώνουν τὴν ἀδιαμφισβήτητη ταυτότητα τῆς Μακεδονίας ὡς Ἑλληνικῆς καὶ τῶν Μακεδόνων ὡς Ἑλλήνων, ἀλλὰ παράλληλα ἀποκαλύπτουν τὸν χαρακτηρισμὸ τῆς πολιτικῆς καὶ ἱστορικῆς ἀπάτης τοῦ ψευδομακεδονικοῦ κράτους τοῦ Τίτο.

ΙΣΤΟΡΙΑ
 
Ἡ Ἱστορία, σύμφωνα μὲ διεθνὴ Συνθήκη που ὑπεγράφη στο Παρίσι τὴν 17-12-1970, τὴν ὁποία κύρωσε καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Βουλὴ μὲ τὰ Ἄρθρα 1 καὶ 16 τοῦ Νόμου 1103/11 -02-1980, καθιερώθηκε ὡς πολιτιστικὸ ἀγαθό, ποὺ ὑποχρεώνει τὸν σεβασμὸ τῆς, καὶ προϋποθέτει ὅτι γράφεται σὲ ἐλεύθερες καὶ δημοκρατικὲς χῶρες.

Ἡ Τρίτομη Ἱστορία τοῦ ψευδομακεδονικοῦ Ἔθνους τῶν Σκοπιῶν, ποὺ κυκλοφόρησε τὸ 1969, ἐγράφη ἀπὸ ἕνα, σκληρὸ μονοκομματικὸ καθεστώς, πλαστογραφώντας βάναυσα, κατ' ἐντολή, τὴν ἱστορία τῆς Μακεδονίας. Συγκέντρωσαν ἀπὸ ὅλα τὰ ἀρχεῖα τοῦ κόσμου, ὅτι ἀναφερόταν για τῇ Μακεδονίᾳ ἀνὰ τοὺς αἰῶνες, καὶ τὰ οἰκειοποιήθηκαν.
 
Αὐτὴ τὴν ἱστορία διδάχθηκαν δεκαετίες γενεῶν τῶν Σκοπιανὼν καὶ μόνο ἐὰν δουν τὶς ἐπιγραφές, τὰ μνημεῖα καὶ τοὺς ἀρχαιολογικοὺς χώρους τῆς Μακεδονίας, θὰ μάθουν τὴν Ἱστορικὴ ἀλήθεια, ποὺ ὑποχρεούνται βάσει τοῦ Ἄρθρου 2 τοῦ Συμφώνου Σταθερότητας καὶ Ἐντάξῃς, τὸ ὅποιο ὑπέγραψαν μὲ τὴν Ε.Ε. καὶ ἀπαιτεῖ σεβασμὸ στις δημοκρατικὲς ἀρχές, γεγονός που ἡ ἁρμόδια Διεύθυνση για τῇ διεύρυνση τῆς Ε.Ε. δεν τὸ ἐπεδίωξε ὡς ὀφεῖλε.

Ἡ Ἱστορία εἴναι, ὅπως προανέφερα, πολιτιστικὸ ἀγαθό, ἀλλὰ ἀποκτᾷ ἰδιαίτερη σημασία ὅταν ἀναφέρεται στους στρατιωτικοὺς ἀγῶνες κάθε ἔθνους. Τὰ Σκοπιά, μὲ χρηματοδότηση τοῦ Ὑπουργείου Ἀμύνῃς τῆς FYROM καὶ ἐκδότη τὴν Στρατιωτικὴ Ἀκαδημία, ἐξέδωσαν τὸ 2000 στῇ λεγομένη «Μακεδονικὴ γλῶσσα», πρὸς χρήσῃ ἀπὸ τὴν Στρατιωτικὴ τοὺς Ἀκαδημία, βιβλίο μὲ τίτλο «28 αἰώνων ἔνδοξη Στρατιωτικὴ Ἱστορία τοῦ Μακεδονικοῦ λαοῦ». Τὸ ἔργο αὐτὸ ἀκολουθεῖ τὸ πρόγραμμα τοῦ μαθήματος τῆς Στρατιωτικῆς Ἱστορίας τῆς Στρατιωτικῆς Ἀκαδημίας, για να χρησιμοποιηθεῖ ὡς βασικὸ ἐγχειρίδιο για ὑποψηφίους Ἀξιωματικοὺς καὶ μεταπτυχιακοὺς σπουδαστές. Μόλις ἡ χώρα τοὺς χαρακτηρίστηκε ὡς ὑποψήφια για ἐντάξῃ στην EE, τὸ βιβλίο κυκλοφόρησε καὶ στα Ἀγγλικά. για τὴν ἔκδοση τοῦ ἐν λόγῳ βιβλίου Ἱστορίας, ἡ Π.Γ.Δ.Μ. προβάλλει τοὺς ἀκολούθους κυρίως λόγους:
 
Πρῶτον, ὅτι ἡ μεγαλοϊδεατικὴ κουλτούρα τῶν γειτονικὼν λαῶν (Σέρβων, Βουλγάρων, Ἑλλήνων καὶ Ἀλβανὼν) εἶχε κατορθώσει να οἰκειοποιηθεῖ τὸ μακραίωνο πολεμικὸ παρελθὸν τοῦ Μακεδονικοῦ λαοῦ.
 
Δεύτερον, ὅτι στην πρῴην Σ.Ο.Δ. Μακεδονίας, ἡ παρουσία τῆς Στρατιωτικῆς ἱστορίας εἶχε περιοριστεῖ ἀπλὰ στην ἐξιστόρηση τῶν ἀγώνων τοῦ Μακεδονικοῦ λαοῦ κατὰ τὴν Ἐπαναστάση τοῦ Ἴλιντεν καὶ στην ἀντιστάσῃ κατὰ τῇ διαρκεια τῆς Γερμανικὴς κατοχῆς στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Τρίτον, ὅτι μὲ τὴν ἀνεξαρτησία τῆς Π.Γ.Δ.Μ. ἦρθε ἡ ὥρα να κανοῦν γνωστὸ οἱ Μακεδόνες, τὸ ἱστορικὸ παρελθὸν τούς.

Ὅ ἑ.τ. Πρέσβης κ. Κωφός, ποὺ μὲ δυσκολία βρῆκε ἀντιτυπο τοῦ ὡς ἄνω βιβλίου στα Ἀγγλικά, ἀνέφερε σὲ σημείωμα τοῦ ὅτι οἱ πρῶτες μεγάλες νίκες που περιγράφονται σ' αὐτὸ καὶ διδάσκονται ἀπὸ τὸ 2000 στην Στρατιωτικὴ Ἀκαδημία (καὶ τώρα μὲ τὴν ἔκδοση τοῦ βιβλίου καὶ Ἀγγλικά, θὰ τὸ διαβάζουν καὶ μαθητὲς ἄλλων στρατιωτικῶν Ἀκαδημιῶν), εἴναι:
 
- οἱ μάχες τῆς Χαιρωνείας (νικῆσαν τοὺς Ἕλληνες),
- ἡ Μάχη τοῦ Γρανικού,
- ἡ Μάχη τῆς Ἴσσου, για να καταλήξει στην
- τελικὴ ἧττα τῶν Μακεδόνων ἀπὸ τοὺς Ῥωμαίους στην Πύδνα τὸ 168 π.Χ.
 
Χωρὶς ντροπὴ οἱ Σκοπιανοὶ ἔγραψαν αὐτὸ τὸ προκλητικό, ἀλλὰ παράλληλα καὶ κωμικὸ ἱστορικὸ βιβλίο.
Ὁμολογῶ, ὡς ἐπὶ 7ετίαν Ἔφεδρος Ἀξιωματικός, μὲ συμμετοχὴ σὲ ὅλα τὰ μέτωπα τοῦ Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ὅτι ἀπορῶ πῶς εἲναι δυνατὸν καὶ μόνο ἀπὸ τὸ γεγονὸς αὐτό, να συζητείται ἡ συμμετοχὴ Π.Γ.Δ.Μ. στο NATO, τὸ ὅποιο καλύπτεται ἔτσι, ὅτι δεν εἶχε ἐποπτεία στο θέμα αὐτό, ποὺ εἲναι θέμα ἀρμοδιότητας τοῦ.

ΕΠΙΓΡΑΦΕΣ

Ὅλοι οἱ ἀρχαιολόγοι προσδιορίζουν διὰ τῶν ἐπιγραφῶν τὴν ταυτότητα ἑνὸς ἀρχαίου λαοῦ, ὅπως ἔχει τονίσει καὶ ὁ διάσημος ἀρχαιολόγος Μανώλης Ἀνδρόνικος.

Τὸ 1896 ἐξεδόθη ἀπὸ τὸν Καθηγητῇ Μαργαρίτῃ Δήμητσα τὸ βιβλίο τοῦ μὲ τὸν προφητικὸ τίτλο «Ἡ Μακεδονία ἐν λίθοις φθεγγομένοις καὶ μνημείοις σῳζομένοις». Ἐπανεξεδόθη ἀπὸ τὸ Ἵδρυμα Μελετῶν τῆς Χερσονήσου τοῦ Αἵμου, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὸν κ. Στ. Παπαθεμελή, ὅταν ἤταν Ὑπουργὸς Μακεδονίας - Θρᾴκης. Ὁ Καθηγητὴς Δήμητσας συγκέντρωσε ἀπὸ 120 δημοσιευμένες μονογραφίες περιηγήσεων κυρίως ξένων καὶ δημοσίευσε σὲ δύο τόμους 1.409 Ἑλληνικές, 180 Λατινικὲς ἐπιγραφὲς καὶ ἀπὸ τὸν 6ο αἰῶνα π.Χ. μέχρι τὸν 18ο αἰῶνα μ.Χ., ποῦ εἴχαν μέχρι τότε ἀνευρεθεῖ στῇ Μακεδονία. Κατὰ τὸν Δήμητσα, οἱ ἐπιγραφὲς αὐτὲς εἲναι λιγότερες ἀπὸ τὶς μισὲς ἐξ ὅσων διεσώθησαν. Στο περιοδικὸ Ancient World τοῦ Σικάγου (Ὀκτώβριος - Δεκέμβριος 1981, σελ. 120) ἀναφέρεται ὅτι, ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῆς ἐκδόσεως τοῦ βιβλίου τοῦ Δήμητσα καὶ μετά, οἱ Ἑλληνικὲς ἐπιγραφὲς τῆς Μακεδονίας πρέπει να ἔχουν τριπλασιαστεῖ.

Ὡς γνωστόν, στο Ἐθνικὸ Κέντρο Ἐρευνῶν τῶν Ἀθηνῶν ὑπάρχουν ἤδη καὶ ἐκδίδονται σὲ βιβλία 5.000 Ἑλληνικὲς ἐπιγραφὲς καὶ 11.000 Ἑλληνικὰ ὀνόματα Μακεδόνων. Συνεπὼς οἱ Σκοπιανοὶ καὶ οἱ ἀνιστόρητοι καὶ ἀφελεῖς συμπαραστάτες τούς, πλανῶνται νομίζοντας ὅτι τὰ κραυγάζοντα τὴν ἱστορικὴ ἀλήθεια μάρμαρα τῆς Μακεδονίας καὶ τὰ διασωθέντα μνημεῖα τῆς, δεν θὰ ἐπιβάλλουν τὴν ἱστορικὴ ἀλήθεια, ποὺ ἀποτελεῖ «Ἀσπίδα τῆς Δημοκρατίας», ὅπως ἔγραψε σὲ ἄρθρο ἡ Ἐφημερίδα «Καθημερινὴ» τὴν 4-8-2004.

Ὁ Μαργαρίτης Δήμητσας τὸ 1896 ἔγραψε καὶ τὸ βιβλίο μὲ τίτλο «Ἀρχαία Γεωγραφία τῆς Μακεδονίας», ὅπου οἱ ἀρχαῖες Ἑλληνικὲς τοπωνυμίες τῶν πόλεων τῆς Μακεδονίας ἀποτελοῦν μία ἅλλῃ εὐγλώττη ἀποδείξῃ τῆς πάλαι ποτὲ Ἑλληνικότητας τῆς. Τοπωνύμια ὅπως Πέλλα, Διόν, Αἶγες (Βεργίνα), Ἠμαθία, Φίλιπποι, Ὄλυνθος, Γαληψός, Ποτίδαια, Ἀμφιπολη καὶ ἄλλες, οἱ ὅποιες ἀναφέρονται ἀπὸ ἀρχαίους συγγραφεῖς (Διόδωρος Σικελιώτης) καὶ ἀπὸ νεοτερους (Δήμητσας) ἐπιβεβαιώνουν καὶ αὐτὲς τὴν ἀναμφισβητήτη ταυτότητα τῆς Μακεδονίας ὡς Ἑλληνικῆς καὶ τῶν Μακεδόνων ὡς Ἑλλήνων. Στο βιβλίο αὐτὸ ὁ Μαργαρίτης Δήμητσας (σελ. 819) ἀναφέρεται στην καταλύσῃ τοῦ Μακεδονικοῦ κράτους ἀπὸ τοὺς Ῥωμαίους τὸ 168 π.Χ. ὑπὸ τὸν Στρατηγὸ Αἰμίλιο Παῦλο. Ἡ Μακεδονία, γράφει ὁ Δήμητσας, ἀπὸ τὸν 5ο αἰῶνα π.Χ. μέχρι τὸν 5ο αἰῶνα μ.Χ. ἀνέδειξε 100 λογίους, ἐπιστήμονες καὶ συγγραφεῖς σ' ὅλους τοὺς κλάδους τῆς Ἑλληνικῆς φιλολογίας, τὰ συγγράμματα τῶν ὁποίων χάθηκαν σὲ μεγάλο ναυάγιο, κατὰ τὴν μεταφορὰ τοὺς ἀπὸ τὸν Στρατηγὸ Αἰμίλιο Παῦλο στην Ῥώμη. Κατὰ μαρτυρία Ἰσίδωρου, ὁ Αἰμίλιος Παῦλος, πλὴν τῶν ἄλλων πολλῶν λαφύρων τοῦ ἀπὸ τῇ Μακεδονίᾳ, ἀπήγαγε καὶ τὴν πλουσιότατη βιβλιοθήκη τοῦ Βασιλέα τῶν Μακεδόνων Περσέα, ἡ ὁποία κατέστη ἡ πρώτη βιβλιοθήκη στῇ Ῥώμη.

Ἡ Σύγκλητος τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν στῇ Συνεδρίαση τῆς 17ης Ἰανουαρίου 1992, ὑπὸ τὴν Προεδρία τοῦ Ἀκαδημαϊκοῦ καὶ Καθηγητοῦ τῆς Ἱστορίας στο Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν Μιχάλη Σακελλαρίου, ποὺ ἀσχολήθηκε μὲ τὴν ἀπαιτήσῃ τῆς Δημοκρατίας τῶν Σκοπιῶν να ὀνομαστεῖ «Μακεδονία», ἀποφάσισε να θέσει ὑπόψη τῆς ἐπιστημονικῆς κοινότητας ὅτι:

- Ἡ σημερινὴ Ὁμόσπονδη Δημοκρατία μὲ τὸ ὄνομα τῆς Μακεδονίας, δεν περιλαμβάνει παρὰ ἐλάχιστα χιλιόμετρα τῆς ἱστορικῆς Μακεδονίας.
- Ἡ ψευδεπιγράφη «Μακεδονία» διεκδικεῖ τὴν πραγματικὴ Μακεδονία, ποὺ εἲναι τμῆμα τῆς Ἑλλάδος, τὸ ὅποιο κατοικεῖται ἀπὸ Ἕλληνες καὶ ὅτι:
- Ἡ Ὁμόσπονδη Γιουγκοσλαβικὴ Δημοκρατία ἔχει μὲν δικαίωμα να γίνει κυρίαρχο κράτος, δεν δικαιοῦται ὅμως ν' ἀποκτήσει μὲ διεθνὴ ἀναγνωρίσῃ ἕνα πλεονέκτημά που δεν ἔχει κανένα κράτος στον κόσμο, ἤτοι να χρησιμοποιεῖ ἕνα ὄνομα, ποὺ καὶ μόνο τοῦ προπαγανδίζει ἐδαφικὲς ἐπιδιώξεις.

Οἱ Σκοπιανοὶ ἐπικαλοῦνται ὅτι τὸ ὄνομα «Μακεδονία» εἲναι τὸ Συνταγματικὸ ὄνομα τοῦ Κράτους τούς, ἀλλὰ τὸ ὄνομα «Μακεδονία» δόλια χρησιμοποίησε ὁ Τίτο ἀπὸ τὴν 2α Αὐγούστου 1944 καὶ μὲ τυπικὸ δημοψήφισμα τὸ ἐπικαλοῦνται σὲ ἔναν ἀνιστόρητο κόσμο, ποὺ τὸ υἱοθετεῖ, χωρὶς να γνωρίζει τὴν ἱστορία τῆς δημιουργίας τοῦ ψευδομακεδονικοῦ Ἔθνους.

Τὸν χαρακτηρισμό που χρησιμοποιείται στον τίτλο τοῦ κειμένου αὐτοῦ ἐπιβεβαιώνουν καὶ τὰ κατωτέρω γεγονότα, τὰ ὁποῖα προηγηθήκαν τῆς «Ῥωσικὴς ἐπαναστάσεως» καὶ τῆς ἐπικρατήσεως τοῦ Κομμουνισμού, ποὺ ἀποτελεῖ τὴν ἀφετηρία για τὴν δημιουργία ἀπὸ τὸν Τίτο τῆς «Δημοκρατίας τῆς Μακεδονίας». Τὰ ἐν λόγῳ γεγονότα εἶναι κυρίως τὰ ἀκόλουθα:

1. Ἡ Συνθήκη τοῦ Ἁγίου Στεφάνου (Μάρτιος 1878), μὲ τὴν ὁποία ὁ Τσάρος ὑποχρέωσε τὴν Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία να παραχωρήσει τῇ Μακεδονίᾳ στῇ Βουλγαρία.

2. Ἡ Συνθήκη τοῦ Βερολίνου (Ἰούλιος 1878), ποὺ ἔγινε μετὰ τὸν ξεσηκωμὸ τοῦ Ἑλληνισμού, στην ὁποία συμμετείχαν ὄλες οἱ μεγάλες Δυνάμεις τῆς Εὐρώπης καὶ ἡ ὁποία ἀκύρωσε τῇ Συνθήκῃ τοῦ Ἁγίου Στεφάνου.
 
3. Ὁ Μακεδονικὸς Ἀγῶνας Ἑλλήνων - Βουλγάρων (1904-1908), ποὺ ἤταν ἔνοπλος.
 
4. Ἡ ἀπογραφὴ τοῦ πληθυσμοῦ στην περιοχὴ ἀπὸ τὸν Τοῦρκο Χιλμὴ Πᾶσα (1905), κατὰ τὴν ὁποία οὐδεὶς ἀπεγράφη ὡς Μακεδών.
 
5. Τὸ 1912 ἔγιναν βουλευτικὲς ἐκλογὲς ἀπὸ τὴν Τουρκικὴ κυβέρνηση στην περιοχὴ τῆς Μακεδονίας. Στις ἐκλογὲς αὐτὲς συμμετείχαν καὶ οἱ μειονότητες. Οὐδεὶς Μακεδὼν ὕπηρξε, εἴτε ὡς ὑποψήφιος βουλευτής, εἴτε ὡς ψηφοφόρος.
 
6. Τὸ 1912 ἔγινε ὁ Ἃ' Βαλκανικὸς Πόλεμος καὶ μετὰ τὴν καταλήψη τῆς Θεσσαλονίκης καὶ τοῦ μεγαλύτερου τμήματος τῆς ἀρχαίας Μακεδονίας ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸ Στρατό, Ἰδρύθηκε ἡ Γενικὴ Διοικήσῃ Μακεδονίας, ποὺ καλύπτε τὴν ἐν λόγῳ περιοχή, μὲ ἔδρα τῇ Θεσσαλονίκη. Ἡ Τουρκικὴ Διοικήσῃ εἶχε καταργήσει στῇ Βαλκανικὴ τὶς διοικητικὲς διαιρέσεις καὶ εἶχε τὰ Σαντζάκια καὶ Βιλαέτια. Οὐδεὶς διαμαρτυρήθηκε για τὴν ἱδρύσῃ τῆς Γενικῆς Διοικήσεως Μακεδονίας, διότι ὅλοι γνώριζαν, καὶ οἱ Τούρκοι ἀκόμη, ὅτι οἱ Μακεδόνες ἤταν Ἕλληνες.
 
7. Τὰ ἐλάχιστα χιλιόμετρα τῆς ἱστορικῆς Μακεδονίας μεταξὺ τῶν Ἑλληνικῶν συνόρων καὶ τοῦ Μοναστηρίου καὶ περὶ τὴν Δοϊράνη, κατέλαβε τὸ 1912 ὁ Σερβικὸς στρατὸς καὶ τὰ προσάρτησε στο Σερβικὸ ἔδαφος.
 
8. Τὸ 1913 ἔγινε ὁ Β' Βαλκανικὸς Πόλεμος κατὰ τῆς Βουλγαρίας καὶ μὲ τῇ Συνθήκῃ τοῦ Βουκουρεστίου ἡ ῥύθμιση τῶν συνόρων. Σύνορο Βουλγαρίας - Ἑλλάδας ὁρίσθηκε ἡ κορυφογραμμὴ τοῦ Μπέλες, χωρὶς να γίνεται ἀναφορὰ στῇ λέξη «Μακεδονία». Ὡς σύνορα Ἑλλάδος - Σερβίας ὁρίσθηκε τὸ τμῆμά που κατέλαβε ἡ Σερβία τὸ 1912 στον Ἃ' Βαλκανικὸ Πόλεμο καὶ εἲναι καὶ τὰ σημερινὰ σύνορα Ἑλλάδας - ὙύΟΜ. Καμία ἀναφορὰ στῇ λέξη «Μακεδονία» (Δημητρακόπουλου Πρέσβεως «Τὰ χερσαῖα σύνορα τῆς Ἑλλάδας».

Εἲναι ψεῦδος συνεπὼς ὅτι μοιράστηκε ἡ Μακεδονία καὶ εἲναι σφάλμα να συζητοῦμε μόνο για γεωγραφικὴ τοποθέτηση τοῦ θέματος, ποὺ ἐπιτρέπει να συζητείται συνθέτη ὀνομασία, ἡ ὁποία προφανῶς θὰ περιέχει τῇ λέξη «Μακεδονίᾳ». Μὲ τὴν τεράστια προπαγάνδα ὅμως τῶν Σκοπιανὼν καὶ τῶν ἀνιστορήτων ὑποστηρικτὼν τούς, θὰ αὐτονομάζονται καὶ πολλὲς χῶρες θὰ τοὺς ἀποκαλοῦν «Μακεδόνες». Οἱ Σκοπιανοὶ δείχνουν ἀδιάλλακτη στάσῃ, για να ἐπιτύχουν συμβιβαστικῇ λύσῃ, ποὺ θὰ περιέχει τῇ λέξη «Μακεδονίᾳ». Ὅσοι συζητοὺν για συνθέτη ὀνομασία, ποὺ θὰ περιέχει τῇ λέξη «Μακεδονίᾳ», να μὴ λησμονοὺν ἐπίσης τὸ δάκρυ τοῦ Κωνσταντίνου Καραμανλὴ « για μία Μακεδονία καὶ αὐτὴ Ἑλληνική», ποὺ συγκλόνισε κάθε Ἕλληνα καὶ ἐπιβεβαιώνεται ἀπὸ τὰ εὐρήματα τῶν ἀνασκαφῶν, ποὺ οὐσιαστικὰ ἔγιναν μετὰ τὸ 1975.

Ὡς γνωστὸν ἡ Μακεδονία ἐλευθερώθηκε τὸ 1912 καὶ οἱ δύο Βαλκανικοὶ Πόλεμοι 1912-1913, καθὼς καὶ οἱ δύο μετέπειτα Παγκόσμιοι Πόλεμοι 1914-1818 καὶ 1939-1945, δεν ἐπέτρεψαν να γίνει γνωστὴ ἡ ἱστορία τῆς Μακεδονίας.

Εἰδικότερα:

1. Τὸ 1914-1918 ἔγινε ὁ Ἃ' Παγκόσμιος Πόλεμος καὶ ἀναπτύχθηκε τὸ Μακεδονικὸ μέτωπο, μὲ ἔδρα τῇ Θεσσαλονίκη, ὅπου καὶ ἡ ἕδρα τῆς ἐπαναστατικῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ὑπὸ τὸ Ἐλευθέριο Βενιζέλο. Στον ἐν λόγῳ πόλεμο ἤταν ἀντίπαλοι Ἄγγλοι, Γάλλοι, Σέρβοι, Ἰταλοὶ καὶ Ἕλληνες κατὰ Γερμανών, Τούρκων καὶ Βουλγάρων. Ἡ νίκη τῶν συμμάχων μας στο Μακεδονικὸ μέτωπο ἀποτέλεσε τὴν ἀφετηρία τῆς ἥττας τῶν Γερμανών. Ἡ Μακεδονία, ὅπως θὰ ἀναπτυχθεῖ στα ἑπόμενα, ἤταν ἐπίσης ἀφετηρία τῆς ἥττας τοῦ Χίτλερ καὶ στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ὑπάρξῃ Μακεδόνων, ὡς χωριστῆς ἐθνότητας δεν ἀναφέρεται πουθενὰ μέχρι τὸν Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

2. Τὸ 1919, μετὰ τῇ λήξη τοῦ Ἃ' Παγκοσμίου Πολέμου, ἰκανοποιώντας οἱ σύμμαχοι τῇ συμμαχο Σερβία στο Συνέδριο εἰρήνης στο Παρίσι, προσάρτησαν τὴν Κροατία καὶ τῇ Σλοβενία καὶ ἔγινε τὸ Βασίλειο Σέρβων, Κροατὼν καὶ Σλοβένων. Ἂν ὕπηρχε τότε ἔθνος Μακεδόνων, θὰ ἤταν καὶ Βασίλειο Μακεδόνων. Τὸ Βασίλειο αὐτὸ καταργήθηκε τὸ 1941 ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς καὶ μετέπειτα περίηλθε ὑπὸ τὸν ἔλεγχο τοῦ Τίτο, ὅπως θὰ ἀναπτυχθεῖ κατωτέρω, ὁ ὁποῖος ὡς Κομμουνιστής, ἐπικράτησε στῇ Γιουγκοσλαβία καὶ ἅρπαξε τὴν εὐκαιρία να δημιουργήσει τὴν Σοσιαλιστικὴ Δημοκρατία τῆς Μακεδονίας, ποὺ ἀποτελεῖ πολιτικὴ καὶ ἱστορικὴ ἀπάτη.

3. Μετὰ τὸ 1922, ὑπὸ τὴν ἐποπτεία τῆς Κοινωνίας τῶν Ἐθνῶν (Κ.Τ.Ε.) ἔγινε ἀνταλλαγῇ πληθυσμῶν στῇ Μακεδονία. Ἀντηλλάγησαν οἱ Τούρκοι τῆς Μακεδονίας μὲ τοὺς Ἕλληνες πρόσφυγες τῆς Ἀνατολικῆς Θρᾴκης καὶ τῆς Μικρὰς Ἀσιάς. Παράλληλα ἔγινε ἀνταλλαγῇ Βουλγάρων τῆς Μακεδονίας μὲ Ἕλληνες τῆς Βουλγαρίας. Ὁ Ἀμερικανὸς Χένρι Μοργκεντάου, ποὺ ἐπέβλεψε ὡς Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀνταλλαγῶν τῆς Κοινωνίας τῶν Ἐθνῶν, γράφει στο βιβλίο τοῦ «Ἐστάλην στην Ἀθῆνα»: «Μὲ τὴν ἀναχωρήση τῶν Τούρκων καὶ Βουλγάρων ἀπὸ τῇ Μακεδονίᾳ, ἡ Μακεδονία ἔμεινε ἀμιγῶς Ἑλληνικὴ περιοχή».

Μὲ τὰ ἀνωτέρω καὶ μόνο ἐπιβεβαιώνεται ὅτι δεν ὕπηρχε Μακεδονικὴ ἐθνότητα. Οἱ Σκοπιανοί, ὅπως ἔγραψα σὲ προηγούμενο κείμενό μου, δεν δικαιοῦνται να λέγονται Μακεδόνες, διότι οἱ Μακεδόνες ἤταν καὶ εἲναι μόνο Ἕλληνες, ὅπως γνωρίζει ὁ ἁρμόδιος Ἐπιτρόπος κ. Ὄλι Ῥέν, ἀλλὰ ἐπιβεβαιώνεται καὶ ἀπὸ τὴν ἀποφάσῃ Κορυφῆς τῆς Λισσαβόνας τὸν Ἰούνιο τοῦ 1992.

Ὁ ἀείμνηστος Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας Κωνσταντῖνος Καραμανλής, μιλώντας τὴν 3η Δεκεμβρίου 1982 στην Ἀρχαιολογικὴ Ἑταιρεία, ἔχοντας ὑπ' ὄψιν τὴν ἀποκαλύψῃ τοῦ μεγαλείου τῆς ἀρχαίας Μακεδονιαςαπο τὴν ἀρχαιολογικὴ σκαπάνη, χαρακτήρισε σὰν ἀφελῆ, ὑπουλὴ ἀλλὰ καὶ παραλόγη» τὴν δραστηριότητα αὐτῶν που προσπαθοὺν να πλαστογραφήσουν αὐταπόδεικτα ἱστορικὰ δεδομένα. Μὲ πρωτοβουλία τοῦ Κωνσταντίνου Καραμανλὴ ὀργανώθηκε στην Ἀμερικὴ καὶ τὸν Καναδὰ Ἔκθεση Ἀλεξάνδρου, ποὺ ἐντυπωσίασε τοὺς ἐπισκέπτες τῆς.

Ὄχι τυχαία, τὸ Ἰνστιτοῦτο Ἐξωτερικῶν Ὑποθέσεων τῆς Σουηδίας, μαζὶ μὲ τὸ Πανεπιστήμιο Lund καὶ τὴν ὑπογραφὴ τοῦ διακεκριμένου συγγραφέως Staff an Stolpe τὸ 1995, σὲ μελέτη τοὺς για τὴν ταυτότητα τῆς Μακεδονίας, ἀναφέρουν ὅτι: «Ὅλοι οἱ Ὑπουργοὶ τῆς Εὐρώπης πρέπει να συνειδητοποιήσουμε, ὅτι ἡ Ἱστορία τῆς Μακεδονίας δεν εἲναι Ἱστορία μόνο τῶν Ἑλλήνων, ἀλλὰ καὶ ἡμῶν τῶν Εὐρωπαίων, διότι οἱ Μακεδόνες διέδωσαν τὸν Ἑλληνικὸ Πολιτισμὸ στην Εὐρώπη καὶ τὸν κόσμο ὁλοκληρο».

Ἡ κύρια ἀφετηρία τῆς δημιουργίας τῆς Σοσιαλιστικὴς Δημοκρατίας τῆς Μακεδονίας ἀπὸ τὸν Τίτο ὕπηρξε ἡ ἐπικρατήσῃ τοῦ Κομμουνισμοὺ στῇ Ῥωσία, ποὺ ἐπεκτάθηκε κυρίως ἀπὸ τὸν Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ὁπότε ὁ Κομμουνισμὸς ἐπιβλήθηκε στην Κεντρικὴ Εὐρώπη καὶ τὰ Βαλκάνια.

Συγκεκριμένα:

1. Τὸ 1921 Ἰδρύθηκε ἡ Βαλκανικὴ Κομμουνιστικὴ "Ὁμοσπονδία ἀπὸ ὅλα τὰ Βαλκανικὰ Κομμουνιστικὰ Κόμματα (καὶ τὸ Κ.Κ.Ε.), καὶ μὲ προταση τοῦ Βούλγαρου Κομμουνιστὴ ἐκπροσώπου, ἀποφασίστηκε να ἐπιδιωχθεῖ ὄχι ἡ δημιουργία (ψευδο)μακεδονικοῦ Ἔθνους, ἀλλὰ ἡ αὐτονόμηση τῆς Μακεδονίας - Θρᾴκης, μὲ προφανῆ στόχο τοῦ Κολλάρωφ, να μπορέσει να προσαρτήσει τῇ Μακεδονίᾳ καὶ τῇ Θρᾴκῃ στην Βουλγαρία, ὅπως ἔκανε καὶ στην Ἀνατολικὴ Ῥωμυλία, ὅταν ἡ Σοβιετικὴ Ἔνωση ἐπιβαλλόταν στῇ Βαλκανική. Ὁ Γενικὸς Γραμματέας τοῦ ΚΚΕ Γεωργιάδης διαφώνησε καὶ διεγράφη.
 
2. Τὸ 1924 στῇ Μόσχα, ἡ Κομιντὲρν ἐπικύρωσε τὴν ἀποφάσῃ τῶν Βαλκανικῶν Κομμάτων, μὲ συνέπεια ἡ ἀποφάσῃ να καταστεῖ ὑποχρεωτικὴ για ὅλα τὰ Κομμουνιστικὰ Κόμματα, τὰ ὁποῖα ἐπίσης βοηθῆσαν στην προπαγάνδα τῶν Σκοπιῶν, ὅταν ὁ Τίτο δημιούργησε τῇ Δημοκρατίᾳ τῆς Μακεδονίας.
Στόχος ἀρχικά, συνεπώς, δεν ἤταν ἡ δημιουργία ψευδομακεδονικοῦ ἔθνους. Αὐτὸ εἲναι δημιούργημα τοῦ Τίτο, ποὺ θεμελίωσε τὸν ψευδῆ Ἰσχυρισμὸ ὅτι οἱ ἀρχαῖοι Μακεδόνες δεν ἤταν Ἕλληνες.

Β' ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

Τὸ 1939 ὁ Χίτλερ καὶ ὁ Στάλιν ἐπιτέθηκαν στην Πολωνία καὶ τὴν διένειμαν μεταξὺ τούς, γεγονός που ἀποτέλεσε τὴν κηρύξῃ τοῦ Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ἀκολούθως ὁ Χίτλερ κατέλαβε τὶς περισσότερες χῶρες τῆς Εὐρώπης.

Τὴν 28η Ὀκτωβρίου 1940 ἡ Φασιστικὴ Ἰταλία ἐπιτέθηκε κατὰ τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία, μετὰ ἀπὸ σθεναρὴ καὶ ἡρωικὴ 5μηνη ἄμυνα, νίκησε τὴν Ἰταλία. Ἤταν ἡ πρώτη νίκη κατὰ τοῦ Ἄξονα στην Εὐρώπη.

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας τῆς Ἀγγλίας Philip Noel Baker τὴν 28η Ὀκτωβρίου 1942 δήλωσε: «Ἐὰν ἡ Ἑλλὰς ἐνέδιδε στο τελεσίγραφο τοῦ Μουσολίνι κανεὶς δεν θὰ εἶχε τὸ δικαίωμα να τὴν κατηγορήσει. Τὸ λέγω αὐτὸ ἐνῶ γνωρίζαμέ τι σήμαινε για μας.
 
Ὁ Ἄξονας θὰ εἶχε ἀπὸ τότε στῇ διαθεση τοῦ ὅλη τὴν Εὐρώπη για να ἀναπτύξει τις γραμμὲς τῶν συγκοινωνιὼν τοῦ καὶ τὰ ἀεροπλάνα καὶ τὰ ὑποβρύχια θὰ κυριαρχούσαν ἔκτοτε ἀπὸ τὶς ἀκτὲς τῆς Ἑλλάδας σὲ ὁλοκλήρη τῇ Μεσογειο. Τὸ ἔργο τῆς ἀμύνας μας στην Αἴγυπτο θὰ γινόταν πολὺ δυσκολοτερο. Ἡ Συρία, τὸ Ἰρὰν καὶ ἡ Κύπρος θὰ κατελαμβάνοντο ἀπὸ τὸν Ἄξονα. Ἡ Τουρκία θὰ ἐκυκλοῦτο. Οἱ πετρελαιοπηγὲς τῆς ἐγγὺς Ἀνατολῆς θὰ ἦσαν στῇ διαθεση τοῦ. Ἡ ὀπίσθια θέση τοῦ Καυκάσου θὰ ἀνοίγετο γι' αὐτόν. Δεν δυσκολευόμασταν να πιστέψουμε ὅτι θὰ χάναμε ὁλοκλήρη τῇ Μέσῃ Ἀνατολῇ καὶ ἴσως καὶ αὐτὸν τὸν πόλεμο. Χάρις στην Ἑλληνικὴ ἄμυνα, μας δόθηκε ὁ καιρὸς να συντρίψουμε τὴν Ἰταλικὴ στρατιά που κινήθηκε ἀπὸ τῇ Λιβύῃ ἐναντίον τῆς Αἰγύπτου, να ἐκκαθαρίσουμε τὴν Ἐρυθρὰ Θάλασσα ἀπὸ τὰ ἐχθρικὰ πλοῖα, να μεταφέρουμε τὴν Ἀμερικανικὴ βοήθεια πρὸς τὴν Ἐγγὺς Ἀνατολὴ καὶ να ἐξουδετερώσουμε ἔτσι τὴν ἐχθρικὴ ἀπειλὴ ἐναντίον τῆς: Τὰ ἀποτελέσματα τῆς "Ἑλληνικῆς ἀμύνας γίνονται αἰσθητὰ σήμερα στους ἀγῶνες μας. Ἐὰν τὸ Στάλινγκραντ καὶ ὁ Καύκασος κρατοῦν σήμερα αὐτὸ δεν εἲναι ἄσχετο πρὸς τὴν Ἑλληνικὴ ἄμυνα, ἀπὸ τὴν ὁποία ἐπωφελούμεθα ἄκομα, ὕστερα ἀπὸ πάροδο δύο ὁλοκλήρων ἐτῶν. Ὁ κόσμος πραγματικὰ δεν δικαιοῦται να λησμονήσει τὰ κατορθώματα τῶν "Ἑλλήνων κατὰ τὴν ἱστορικὴ αὐτὴ στιγμή».

Ὅπως θὰ ἀναφερθεῖ κατωτέρω, μὲ τῇ Γερμανικὴ ἐπιθεση τοῦ 1941, ποὺ ἐκδηλώθηκε ἀρχικὰ στα Μακεδονικὰ Ὀχυρά, σώθηκε ἡ Εὐρώπη, χάρις στῇ θυσία τῶν Ἑλλήνων καὶ βρῆκε τὴν εὐκαιρία ὁ Τίτο να δημιουργήσει ψευδομακεδονικὸ ἔθνος.

Εἰδικότερα:

1. Ὁ Χίτλερ, ὁ ὁποῖος εἶχε ἀποφασίσει να ἐπιτεθεῖ κατὰ τῆς Σοβιετικὴς "Ἑνώσεως στα μέσα Μαίου τοῦ 1941, ἀνέβαλε στις ἀρχὲς τοῦ 1941 τὴν ἐκστρατεία αὐτή, για να βοηθήσει τὸν Μουσολίνι καὶ ἀποφάσισε να ἐπιτεθεῖ κατὰ τῆς Ἑλλάδος στα τέλη Μαρτίου 1941.

2. Τὸν Φεβρουάριο 1941 ὁ Ἄγγλος Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν Ἦντεν ἔκανε περιοδεία, μὲ ἀποστολὴ να πείσει Γιουγκοσλαβία καὶ Τουρκία να συνεργαστοὺν μὲ τὴν Ἑλλάδα, για να ἀντιμετωπίσουν τῇ χιτλερικὴ Γερμανία. Ἡ Γιουγκοσλαβία καὶ ἡ Τουρκία ἀρνήθηκαν να πολεμήσουν κατὰ τῆς Γερμανίας. Ὁ Ἦντεν ἦλθε στην Ἀθῆνα καὶ συνάντησε τὸν Ἕλληνα Πρωθυπουργό, ὁ ὁποῖος, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Ἑλλάδα πολεμοῦσε 5 μῆνες κατὰ τῆς Ἰταλίας καὶ παρὰ τὸ ὅτι ὁ Τσώρτσιλ ζήτησε μὲ τηλεγράφημα τοῦ ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸ τοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν να μὴν πιεστεῖ ἡ Ἑλλάδα να ἀναλάβει ἔναν ἄπελπι ἀγῶνα κατὰ τῶν Γερμανών, ὁ Ἕλληνας Πρωθυπουργὸς ἀπάντησε ὅτι ἡ Ἑλλάδα θὰ πολεμήσει καὶ μόνη τῆς κατὰ τῆς χιτλερικὴς Γερμανίας. Μετὰ τὴν ἀπαντήση αὐτή, ἡ Βρετανία ἔστειλε στην Ἑλλάδα ἐκστρατευτικὸ σῶμα 50.000 περίπου ἀνδρών, ἀποτελούμενο ἀπὸ Ἄγγλους, Αὐστραλούς, Νεοζηλανδούς, ποὺ ἀνέλαβαν να ὑποβοηθήσουν στην ὑπεράσπιση τῆς Κεντρικὴς καὶ Δυτικῆς Μακεδονίας, γεγονός που ἐπιβεβαιώνει τὴν "Ἑλληνικὴ ταυτότητα τῆς Μακεδονίας καὶ τῶν Μακεδόνων.
 
3. Τὴν 27η Μαρτίου 1941, ὁ Γιουγκοσλαβικὸς Στρατὸς ἀνέτρεψε τὴν Κυβέρνηση τοῦ Βασιλείου Σέρβων, Κροατὼν καὶ Σλοβένων, διότι τὴν 25η Μαρτίου 1941, ἡ Κυβέρνηση αὐτὴ εἶχε συνάψει συμφωνο φιλίας μὲ τὴν Γερμανία, μὲ ἀντάλλαγμα τῇ Θεσσαλονίκη. Ὁ Χίτλερ, για να ἐπιτεθεῖ καὶ κατὰ τῆς Γιουγκοσλαβίας, ἀνέβαλε τὴν ἐπιθεση κατὰ τῆς Ἑλλάδος για τὴν 6η Ἀπριλίου 1941. Ἐπιτέθηκε ὁρμώμενος ἀπὸ Βουλγαρικὸ ἔδαφος. Τὴν 6η Ἀπριλίου 1941 ἐπιτέθηκε κατὰ τῶν ὀχυρῶν τῆς Μακεδονίας - Θρᾴκης καὶ συγχρόνως οἱ Γερμανοὶ εἰσήλθαν στα Σκοπιά, ὅπου τὰ χιτλερικὰ στρατεύματα ἔγιναν δεκτὰ ὡς ἐλευθερωτές, μὲ χιλιάδες Βουλγαρικὲς σημαῖες. Οἱ Γερμανοὶ στα Ὀχυρὰ τῆς Μακεδονίας (τῆς μόνης Μακεδονίας ἀπὸ τὸν 8ο αἰῶνα π.Χ. καὶ ἀπὸ τὸ 1912) συνάντησαν σθεναρὴ ἀντιστάσῃ τῶν ὑπερασπιστῶν τῶν Ὀχυρῶν.
 
Ὁ Χίτλερ μιλώντας στο Ῥάιχσταγκ τὸν Μάιο 1941 δήλωσε: «Ἡ ἱστορικὴ δικαιοσύνη μὲ ὑποχρεώνει να διαπιστώσω ὅτι ἀπὸ ὅλους τοὺς ἀντιπάλους που ἀντιμετωπίσαμε ὁ Ἕλλην στρατιώτης πολέμησε μὲ ὕψιστο ἠρωισμὸ καὶ αὐτοθυσία καὶ συνθηκολόγησε μόνο ὅταν ἡ ἑξακολούθηση τῆς ἀντιστάσεως τοῦ δεν ἤταν δυνατή». Ὅταν παρεδίδοντο οἱ μαχητὲς τῶν Ὀχυρῶν, οἱ Γερμανοὶ θαυμάζοντας τὸν ἠρωισμὸ τῶν Ἑλλήνων παρουσίασαν ὅπλα καὶ ἡ Γερμανικὴ σημαία ἀνυψώνετο μόνο ὅταν ἐχάνετο στον ὁρίζοντα καὶ ὁ τελευταῖος Ἕλληνας στρατιώτης. Τὰ ἔζησα αὐτὰ τὰ γεγονότα διότι ὑπηρέτησα τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 1941 ὡς Ἔφεδρος Ἀξιωματικὸς Πυροβολικοὺ στην περιοχὴ τῶν Ὀχυρῶν.

Ὁ 7μηνος ἀμυντικὸς ἀγῶνας τῶν Ἑλλήνων τοῦ 1940-41 κατὰ τοῦ Ἄξονα:

- ἀπέτρεψε τὴν καταλήψη τῆς Μόσχας καὶ τοῦ Λένιγκραντ καὶ ὁ Ῥωσικὸς χειμῶνας διέσωσε τὸν Σοβιετικὸ στρατό,
- ἀπέτρεψε τὴν κυριαρχία τοῦ Χίτλερ στην Εὐρώπη,
- συνετέλεσε στην ἧττα τῆς Γερμανίας, ποὺ ἀκολούθησε μὲ τὴν εἴσοδο τῆς Ἀμερικὴς τὴν 7η Δεκεμβρίου 1941 στον πόλεμο.
 
Ὁ Γάλλος Pierre Bourdan μιλώντας στο BBC τὸ 1942 εἶπε:« Μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου θὰ φανεῖ ὅτι μετὰ τὴν ἀποφάσῃ τῆς Ἀγγλίας τοῦ 1940 ἤταν ἡ ἀνδρεία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ποὺ συνέβαλε περισσότερο για να σωθεῖ ὁ εὐρωπαϊκὸς πολιτισμός, ὁ δημιουργημένος ἀπὸ τὸν ἴδιο αὐτὸ λαὸ πρὶν ἀπὸ 2.400 χρόνια. Πρέπει να τὸ σκέπτονται αὐτὸ ὅταν θὰ διαμορφώσουν τὴν Εὐρώπη. Κάθε ἀχαριστία στην Ἑλλάδα θὰ ἰσοδυναμοῦσε μὲ προδοσία πρὸς τὴν Εὐρώπη».

Μετὰ τῇ συμμαχίᾳ Βουλγαρίας καὶ Χίτλερ κατὰ τὸν Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, τὴν σκυτάλη για τῇ Μακεδονίᾳ πῆρε ὁ Κομμουνιστὴς Τίτο, ἀφοῦ ἐξουδετέρωσε τὸν Μιχαήλοβιτς. Τὴν 2α Αὐγούστου 1944 στῇ μονὴ PROHOR PCINTCI, ποὺ ἤταν σὲ Σερβικὸ ἔδαφος, ὁ Τίτο δήλωσε τὴν συστάσῃ «Σοσιαλιστικὴς Δημοκρατίας τῆς Μακεδονίας». Αὐτὸ τὸ ἔκανε για τρεῖς λόγους:

- ὡς Κροάτης, για να μειώσει τῇ Σερβία,
- για να προσεταιρισθεῖ τοὺς Βουλγάρους, ποὺ εἴχαν παραμείνει ἀπὸ τὴν Τουρκοκρατία στην περιοχὴ τῆς Σερβίας,
- για να ἰκανοποιήσει τὸν Στάλιν ἐπιτυγχάνοντας τὸν ἔλεγχο τοῦ Αἰγαίου.
Ὁ Τίτο τὴν 8-8-1944 εἶπε: «Ἡ τύχη τῶν ἀδελφῶν μας τῆς Μακεδονίας τοῦ Αἰγαίου δεν μὰς ἀφήνει ἀσυγκινήτους».

Τὴν 9η Σεπτεμβρίου 1944 ἡ Βουλγαρία ἐγκατέλειψε τὸν Χίτλερ καὶ συμμάχησε μὲ τὸν Στάλιν. Μετὰ τὴν ἐκδίωξη τῶν Βουλγάρων ἀπὸ τὰ Σκοπιά, ποὺ εἴχαν καταλάβει τὸ 1941, ὅταν προσχώρησε ἡ Βουλγαρία στον Ἄξονα καὶ τὴν ἀποχωρήση ἐν συνεχείᾳ τῶν Γερμανὼν ἀπὸ τῇ Βαλκανικῇ τὸ 1944, ὁ Τίτο εἰσῆλθε στα Σκοπιὰ καὶ κατασκεύασε στα χαρτιὰ τὰ στοιχεῖα τοῦ ἀνύπαρκτου «Μακεδονικοῦ Ἔθνους», προβαίνοντας στις ἀκόλουθες ἐνέργειες:

α) Τὸ 1944 διόρισε Κυβέρνηση καὶ Βουλὴ Μακεδονική.
 
β) Τὸ 1944 ὀνόμασε Μακεδονικὴ Γλῶσσα τὸ προφορικὸ Βουλγαρικὸ ἰδίωμά που ὁμιλεῖτο στα Σκοπιὰ καὶ μόνο τὸ 1945, μετὰ ἀπὸ ἐπεξεργασία, ἔγινε ἡ ἕκτη ἐπισημη γλῶσσα τῆς Γιουγκοσλαβίας. Ὁ Γλωσσολόγος καθηγητὴς Γεωργιος Μπαμπινιώτης ἔγραψε ἄρθρο για τῇ Μακεδονικῇ γλῶσσα μὲ τίτλο «Ψευδώνυμη γλῶσσα - ψευδεπίγραφο κράτος».
 
γ) Τὸ Ἀθεϊστικὸ κομμουνιστικὸ κόμμα τοῦ Τίτο ἵδρυσε τὸ 1968 μόνο στα Σκοπιὰ τὴν Αὐτοκεφαλὴ Μακεδονικὴ Ἐκκλησία τῆς Μακεδονίας, ποὺ δεν τὴν ἀναγνωρίζει καμία Ὀρθοδόξῃ Ἐκκλησία.
 
δ) Τὸ 1969 οἱ Σκοπιανοὶ κυκλοφόρησαν τὴν «Ἱστορία τοῦ Μακεδονικοῦ Ἔθνους». Ἡ ἱστορία αὐτή που ἀποτελεῖ τῇ μεγαλύτερη πολιτικῇ καὶ Ἱστορικὴ ἀπάτη στα παγκόσμια χρονικά, τὰ Κομμουνιστικὰ κόμματα τὴν ἐπέβαλαν σὲ γενεὲς Σκοπιανὼν ἐπὶ δεκαετίες ὁλοκληρες καὶ μὲ ἕνα κατευθυνόμενο ἀπὸ ἕνα σκληρὸ μονοκομματικὸ μηχανισμὸ παραπλανῆσαν ἀνιστορήτους καὶ ἀφελεῖς ἀνὰ τὸν κόσμο.

Ἀναφέρω τὴν περιπτωση τοῦ Ἴλιντεν τοῦ 1903, ποὺ ἤταν ἐξέγερση Βουλγάρων Κομιτατζήδων. Τὴν παρουσιάζουν ὡς ἐξέγερση Μακεδόνων καὶ τὴν ἔχουν καθιερώσει ὡς ἐθνικὴ τοὺς ἑορτή. Διαψεύδονται ἀπὸ 70 ἀναφορὲς τῶν Προξένων τῶν Η.Π.¶, τῆς Ἀγγλίας, τῆς Γαλλίας, τῆς Αὐστρίας πρὸς τοὺς Ὑπουργοὺς Ἐξωτερικῶν τῶν χωρῶν τούς, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν ἀναφορὰ τοῦ Τούρκου Πρέσβεως στῇ Γαλλία στον Ὑπουργὸ Ἐξωτερικῶν, ὅπου ἀναφέρεται ὅτι ἤταν Βουλγαρικὴ ἐξέγερση. Οἱ Σκοπιανοὶ ἐξαπατῆσαν ἐπίσης τὸ Βατικανό, παρουσιάζοντας Βυζαντινὲς Ἑλληνικὲς εἰκόνες ὡς Μακεδονικὲς καὶ ἀναγκάστηκε τὸ Βατικανὸ να δηλώσει ἀκολούθως, ὅτι «Παγιδευτήκαμε ἀπὸ τοὺς Σκοπιανούς».

Ἡ μεγαλύτερη ὅμως ἀπάτη για να δημιουργηθεῖ τὸ ψευδομακεδονικὸ ἔθνος τῶν Σκοπιῶν εἲναι ὁ χάρτης τῆς Μακεδονίας που δημοσιεύεται στα σχολικὰ βιβλία τῆς FYROM. Χάρις στην πολυτιμὴ μελέτη τοῦ ἑ.τ. Πρέσβεως Εὐαγγέλου Κωφοῦ, ὁ ὁποῖος μὲ τὸν τίτλο «Ἡ Μεγάλη Μακεδονία» παρουσίασε τὸν χάρτη τῆς Μακεδονίας μὲ ὑποτιτλο ποὺ ἀναφέρει ψευδῶς ὅτι «Δεν ὕπηρξε παρουσία Ἑλλήνων στῇ Μακεδονία» (προσθέτουν καὶ στῇ Θρᾴκη καὶ Ἤπειρο). Ἐν προκειμένῳ διαψεύδονται εὐθέως ἀπὸ τὶς
 
Πράξεις τῶν Ἀποστόλων, ποὺ στο Κεφάλαιο ΙΖ 4, 12 ἀναφέρουν ὅτι κατὰ τὴν ἐπισκέψῃ τοῦ Ἀποστόλου Παύλου στῇ Θεσσαλονίκη καὶ Βέροια συνάντησε «Ἕλληνες καὶ Ἑλληνίδες που ἐπίστευσαν». Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἐπισκέφτηκε ἐπίσης τοὺς Φιλίππους, τῇ Θεσσαλονίκη καὶ τῇ Βέροια, ποὺ ἤταν Ἑλληνικὲς πόλεις πρὸ Χριστοῦ καὶ διατηροῦν συνεχῶς καὶ μέχρι σήμερα τὰ αὐτὰ Ἑλληνικὰ ὀνόματα. Ἄλλος χάρτης που δημοσιεύεται στα σχολικὰ βιβλία τῆς FYROM ἔχει σύνορα τῆς Ἑλλάδας τὸν Ὄλυμπο ὁ ὁποῖος συνορεύει μὲ χώρα που λέγεται - Μακεδονία.

Ἀλλὰ ὅπως ἔγραψα στην ἐπιστολή μου στην Ὑπουργὸ Ἐξωτερικῶν τῆς Αὐστρίας, Μακεδόνες κατὰ τὴν Τουρκοκρατία ἐγκατέλειψαν τῇ Μακεδονίᾳ καὶ διέπρεψαν στην Κεντρικὴ Εὐρώπη καὶ τὰ Βαλκάνια, ὅπως π.χ. οἱ Στέργιος καὶ Νικ. Δούμπας, ποὺ θεωροῦνται εὐεργέτες τῆς Αὐστρίας καὶ τῆς Ἑλλάδας. Ὁ Νικ. Δούμπας θεωρεῖται «Μαικήνας τῶν Τεχνῶν». Ἀναφέρω ἐπίσης τοὺς Σίνα, Φὸν Καραγιαν, Στέργιο Καραγιαν - Προεδρο τῆς Ἀκαδημίας Ἐπιστημῶν τῆς Βιέννης - τὸν Πρωθυπουργὸ τῆς Οὐγγαρίας, τὸν Ὑπουργὸ Οἰκονομίας τῆς Ῥουμανίας- ὁ ὁποῖος στῇ Βουλὴ δήλωσε: «Εὐχαριστῶ τὴν φιλοξένη αὐτὴ χώρα ἀλλὰ ἡ ψυχή μου εἲναι Ἑλληνική, ὅπως καὶ ἡ καταγωγή μου». Ἕλληνες ἐφοπλιστὲς διατηροῦσαν στο Δούναβη 27 ἐκπαιδευτικοὺς συλλόγους καὶ στο Μοναστῆρι 17 Ἑλληνικὰ σχολεῖα.

Ἀπατες καὶ ψεύδη τῶν Σκοπιανὼν ἀποκαλύπτονται στα βιβλία μου, ποὺ ἔχουν ὅλα τὰ Ὑπουργεῖα Ἐξωτερικῶν τῆς Ε.Ε. καὶ οἱ Εὐρωβουλευτές.

ΑΠΟΡΡΗΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΒΟΥΛΓΑΡΟΥ ΓΚΕΟΡΓΚΙ ΔΗΜΗΤΡΩΦ

Τὴν εὐθύνη τῆς δημιουργίας τοῦ ψευδομακεδονικοῦ ἔθνους ἀπὸ τὸν Τίτο ἀναφέρει καὶ ὁ Βούλγαρος κομμουνιστὴς ἡγέτης Γκεόργκι Δημητρὼφ στο Ἀποῤῥητο Ἡμερολόγιο τοῦ, ποὺ δημοσίευσε ὁ Δημοσιογράφος καὶ Διευθυντὴς τοῦ Μακεδονικοῦ Πρακτορείου Σπύρος Κουζινόπουλος, ὅπου (σελ. 147) γράφεται ὅτι: «Ὁ Δημητρώφ, ὁμιλῶν στον ἀποστάτῃ Βούλγαρο Βλαχώφ, ἐρώτᾳ μεταξὺ ἄλλων: «Μιλάμε για Μακεδονικὸ Ἔθνος ἡ Μακεδονικὸ πληθυσμό, ποὺ ἀποτελεῖται ἀπὸ Βούλγαρους, Σέρβους καὶ Ἕλληνες; Ὑπάρχει Μακεδονικὸ ἔθνος; Καὶ ἐὰν ὑπάρχει, ποὺ καὶ πῶς; Μπορεῖ να ὑπάρξει Μακεδονία ὡς ξεχωριστὸ κράτος ἡ στο πλαίσιο τῆς Ὁμοσπονδίας τῶν Νοτίων Σλάβων, για να βρει ἐλευθερία καὶ κρατικὴ ὑποστάσῃ ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὸ ἐθνογραφικὸ συνονθύλευμα ποῦ ἀποτελεῖ;»

Ὁ Ἀκαδημαϊκὸς ἐπίσης ITSO DIMITROV, Βούλγαρος πρῴην Ὑπουργὸς Παιδείας, παρατηρεῖ ὅτι ὁ Στάλιν δεν συγκινείται για τὸ ἐὰν ὑπάρχει Μακεδονικὸ Ἔθνος ἡ ὄχι καὶ ἀντιπαραθέτει στον Δημητρὼφ ὅτι μετὰ ἀπὸ τὴν «Ὀκτωβριανὴ Ἐπαναστάσῃ» δεν ὕπηρχε Ἔθνος Λευκορωσίας. «Ἐμεὶς τὸ δημιουργήσαμε καὶ τώρα δεν τὸ ἀμφισβητεῖ κανένας». Ὁ Γιουγκοσλάβος ἡγέτης Τίτο, ἀκολουθεῖ πιστὰ τὰ βήματα τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Κρεμλίνου. Δημιούργησε ἕνα μὴ ὑπάρχον ἔθνος (τὸ Μακεδονικὸ) χρησιμοποιώντας τὴν θαυμαστὴ συνταγὴ τῆς Λευκορωσίας.

Ἀλλὰ καὶ τὸ ἐπιστημονικὸ ἵδρυμα τῆς Ἀκαδημίας τῆς Μόσχας, σὲ βιβλίο τοῦ για τοὺς Σλάβους τοῦ Νότου ἀναφέρει ὅτι «Μακεδονικὸ Ἔθνος οὔτε ὕπηρξε οὔτε ὑπάρχει». Ἀπατῶνται οἱ Σκοπιανοὶ καὶ οἱ συμπαραστάτες τοὺς ὅτι θὰ ἐπιβάλλουν τὸ ψευδομακεδονικὸ ἔθνος που δημιούργησε ὁ Τίτο.

Τὸ 1948, ὡς γνωστόν, ὁ Τίτο ἐξεδιώχθη ἀπὸ τὴν Comintern καὶ ἔγινε τὸ «χαϊδεμένο παιδὶ» τῶν ἐλευθέρων λαῶν καὶ ἰδιαίτερα τῶν Η.Π.Α. ποῦ ἀντιμετώπιζαν τὸν Ψυχρὸ Πόλεμο. Ὅλοι οἱ λαοί, μὲ ἐντολὴ τῶν Η.Π.Α., βοηθοῦσαν τὸν Τίτο.

Ἔκτοτε ἀφηνιασε ἀνενόχλητη ἡ Γιουγκοσλαβία. Τὸ 1950, ὅταν ὁ Τίτο ζήτησε να συνάψει διπλωματικὲς σχέσεις μὲ τὴν Ἑλλάδα, ὁ Ἕλληνας Πρωθυπουργὸς Στρατηγὸς Πλαστήρας ἀρνήθηκε να συνάψει, ἐὰν ὁ Τίτο δεν ἀνακαλοῦσε τὴν δηλώσῃ ὅτι στην Ἑλλάδα ὑπάρχει Μακεδονικὴ μειονότητα, ποὺ προϋπόθεση εἶχε τὴν ὑπάρξῃ «Μακεδονικοῦ Ἔθνους», κάτι που τὸ ἀρνεῖται ἡ Ἑλλάδα, διότι οἱ Μακεδόνες εἲναι Ἕλληνες.

Μὲ ἐπεμβάσῃ τοῦ Ἀμερικάνου Πρέσβεως, ὁ Τίτο ἄλλαξε τῇ δηλώσῃ τοῦ καὶ συνήφθησαν οἱ διπλωματικὲς σχέσεις. Ὅταν ἀργότερα, ὅπως ἀναφέρω σὲ κείμενά που ἔχουν τὰ Ὑπουργεῖα Ἐξωτερικῶν τῆς Ε.Ε. καὶ οἱ Εὐρωβουλευτές, ἐτίθετο θέμα Μακεδονικῆς μειονότητας ἀπὸ τοὺς Γιουγκοσλάβους.

Ὅλοι οἱ μὴ ἐν ζωῇ σήμερα πολιτικοὶ ἀρχηγοὶ (Κων/νος Καραμανλής, Γεωργιος Παπανδρέου, Ἀνδρέας Παπανδρέου, Ἠλίας Ἠλίου [ΕΔΑ]), ἀλλὰ τὸ 1988 καὶ ὁ Γραμματέας τοῦ ΚΚΕ Χαρίλαος Φλωράκης, ἀρνήθηκαν τὴν ὑπάρξῃ «Μακεδονικῆς μειονότητας» καὶ συνεπὼς τὴν ὑπάρξῃ «Μακεδονικοῦ Ἔθνους».

Ὁ Ζέλεφ, ὡς Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας, δήλωσε τὴν 20ή Ἰουνίου 1993 στῇ Σουηδία, ὅταν ῥωτήθηκε ἀπὸ δημοσιογράφο τῆς Σουηδικὴς Ἐφημερίδας Svenska Dugbladed για «Μακεδονικὸ Ἔθνος» ὅτι: «Τὸ Μακεδονικὸ Ἔθνος που δημιούργησε μετὰ τὸν Πόλεμο ἡ Κομιντὲρν εἲναι Ἔγκλημα τοῦ ΤΙΤΟΪΣΜΟΥ καὶ τοῦ ΣΤΑΛΙΝΙΣΜΟΥ».

Ὁ Τζαφέρι, Ἀρχηγὸς Ἀλβανικοὺ Κόμματος τῶν Σκοπιῶν, τὸν Αὔγουστο τοῦ 1997 κατηγόρησε τὸν Γκλιγκόρωφ για σφετερισμὸ τῆς ἱστορικῆς καὶ πολιτιστικηςκληρονομιας τῶν ἄλλων Βαλκανικῶν χωρῶν, τονίζοντας, ὅτι «δεν ὑπάρχει πραγματικὸς Μακεδονισμός, ἀλλὰ πλασματικός, διότι προσπαθεῖ να οἰκοδομηθεῖ στῇ βάσῃ ἑνὸς μύθου». Πρόσφατα συμπλήρωσε ὅτι: «Καταδικάζεται ἀπὸ ὅλους τοὺς ἐπιστήμονες».

Ἀποκαλυπτικὴ τῆς ἐλλείψεως σοβαρότητος τῶν Σκοπιανών, ἀποτελεῖ ὁμιλία τῆς Σκοπιανὴς ἀρχαιολόγου ΝΑΝΤΕ PROEFSKA στο Δημαρχεῖο τῆς πόλεως ΡΕΣΝΗ (14-9-2004) μὲ θέμα «Γνώσεις περὶ τῶν Ἀρχαίων Μακεδόνων», στην ὁποία δήλωσε: «Ἕως καὶ προπολεμικὰ ὕπηρχε ἡ λανθασμένη ἐντύπωση ὅτι οἱ ἀρχαῖοι Μακεδόνες ἤταν Ἕλληνες». Καὶ ἐν συνεχείᾳ, σὲ ἐρωτήσῃ δημοσιογράφου για τὴν καταγωγὴ τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου, ἀπάντησε: «Εἶχε... Κινεζικὴ καταγωγή, ἀλλὰ πάντως ὄχι' Ἑλληνικὴ ».

Ὁ Δημοσιογράφος Ἀπόκης, ὅταν ὁ Πρωθυπουργὸς Κώστας Καραμανλὴς ἤταν στην Οὐάσιγκτον (Ἐφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ», 6 Μαΐου 2004), ἔγραψε ὅτι Ἀξιωματοῦχος τοῦ Λευκοῦ Οἴκου εἶπε: «Ὅλοι γνωρίζουν ὅτι ἡ Κλασσικὴ Μακεδονία ἤταν μέρος τοῦ ἀρχαίου Ἑλληνικοῦ κόσμου. Ἐγὼ τὸ γνωρίζω, ὅλοι τὸ γνωρίζουν καὶ τὰ ἱστορικὰ γεγονότα δεν ἀλλάζουν». Δυστυχῶς δεν τὸ γνωρίζουν πολλοὶ ἀνιστόρητοι καὶ κυρίως κύκλοι τοῦ State Department.

Ὁ Βλάσης Βλασίδης, ἐπίκουρος Καθηγητής, σὲ ἄρθρο τοῦ που δημοσιεύεται στο βιβλίο Ε. Κωφοῦ - Β. Βλασίδη μὲ τίτλο «Ἡ ἑπτάχρονη συμβιώση 1995-2002», ἀναφέρει ὅτι ὁ πρῴην Δήμαρχος τῶν Σκοπιῶν Μπενκόφσκι, ὁ Ἀρχισυντάκτης τῆς Ἐφημερίδας DEVNIC καὶ ὁ Ὑπουργὸς Παιδείας τῶν Σκοπιῶν Ὄλιζαν, σὲ συνάντηση τοὺς εἴπαν: «Ἔχουμε πρόβλημα μὲ τὰ παιδιὰ μας καὶ προσπαθοῦμε να τὰ πείσουμε ὅτι δεν ἔχουμε σχέση μὲ τοὺς Ἀρχαίους Μακεδόνες, ἀλλὰ δεν μποροῦμε, διότι τὰ παιδιὰ αὐτὰ διδάχτηκαν στο σχολεῖο».

ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ, ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΚΑΛΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ

Η Ε.Ε. ἡ ὁποία ἔχει τὴν εὐθύνη για τῇ σταθερότητα στην περιοχή, ὀφεῖλε να ἐπιδιώξει τὴν ἐφαρμογὴ τῶν οὐσιώδων ὁρῶν τῆς Συμφωνίας ἀπὸ τῇ FYROM, ποὺ ἀναφέρονται τὰ ἄρθρα 2 καὶ 3 καὶ κυρίως τὸ ἄρθρο 2, δηλαδὴ τὸν σεβασμὸ στις δημοκρατικὲς ἀρχές, ποὺ ὅπως προαναφέρθηκε καὶ τονίζεται σὲ ἄρθρο τῆς Ἐφημερίδας «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» τῆς 4-8-2004: «Ἀσπίδα τῆς Δημοκρατίας εἲναι ἡ ἀλήθεια. "Ὁλοκλήρη ἡ "ἱστορικὴ ἀλήθεια ὄσο δυσαρέστη καὶ Ἂν εἲναι για ὁρισμένους».

Τὴν ἀλήθεια αὐτή, δηλαδὴ τὴν ταυτότητα τῆς Μακεδονίας ὡς Ἑλληνικῆς καὶ τῶν Μακεδόνων ὡς Ἑλλήνων, θὰ τῇ διαπίστωνε μόνο ἐὰν ὁ ἁρμόδιος ἐπιτρόπος τῆς Ε.Ε. κ. Ὀλι Ῥέν που ἐπανειλημμένως ἐνόχλησα σὲ γράμματα, ἐπισκέπτετο μὲ τοὺς Σκοπιανοὺς καὶ τοὺς ἄλλους Εὐρωβουλευτές, ποὺ ἀπαρτίζουν τὴν Ἐπιτροπὴ για τὴν διεύρυνση τῆς Ε.Ε. α) τὸ Ἐθνικὸ Κέντρο Ἐρευνῶν Ἀθηνῶν, για να δουν καὶ οἱ Σκοπιανοί τις χιλιάδες Ἑλληνικὲς ἐπιγραφὲς καὶ β) τοὺς ἀρχαιολογικοὺς χώρους καὶ τὰ Μουσεῖα τῆς Μακεδονίας καὶ τῶν Σκοπιῶν.

Οἱ Σκοπιανοί, μὲ τὴν κακοπίστη ἱστορία που ἔχουν ἐκδώσει, μὲ τίτλο «28 Αἰώνων Στρατιωτικὴ Ἱστορία τοῦ Μακεδονικοῦ λαοῦ», καὶ τὸν ἰσχυρισμὸ ὅτι ἐκπροσωποὺν «Μακεδονικὸ Ἔθνος» καθὼς καὶ ὅτι ὑπάρχει «Μακεδονικὴ μειονότητα» στην Ἑλλάδα καὶ στις ἄλλες γειτονικὲς χῶρες, ἀποκλείουν σταθερότητα, εἰρήνη καὶ σχέσεις καλῇς γειτονίας στην περιοχή.

Η ΕΥΘΥΝΗ TOY STATE DEPARTMENT

Ἡ ἀποπομπὴ τοῦ Τίτο ἀπὸ τὴν Comintern ἤταν ἡ κύρια αἰτία τῆς σημερινῆς καταστάσεως, διότι ὁ Τίτο ὕπηρξε τὸ ἀγαπημένο παιδὶ ὅλων τῶν ἐλευθέρων λαῶν καὶ κυρίως τῶν Η.Π.Α. Ἔκτοτε ἀνενόχλητοι οἱ βόρειοι γείτονες μας, μὲ τοὺς μηχανισμούς που ὀργάνωσαν, παραπλανῆσαν ὀργανωμένα τὴν διεθνὴ κοινότητα. Οἱ Πρέσβεις τῶν Η.Π.Α. ποῦ πήγαιναν στο Βελιγράδι, ἀνιστόρητοι, ὅπως εἶπε ὁ Κίσιγκερ, ἔμαθαν τὴν ἱστορία τῆς Μακεδονίας ὅπως τὴν ἔμαθαν οἱ μαθητὲς τῶν σχολείων τῆς FYROM ἐπὶ δεκαετίες

α) Ὁ Πρέσβης τῶν Η.Π.Α. στῇ Γιουγκοσλαβία Σκάλνον τὸ 1985, ἁγνοώντας τὴν ἐγκύκλιο τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν Stettinious καὶ τὸ Δόγμα Τρούμαν, σὲ ὁμιλία τοῦ στο Πανεπιστήμιο τῶν Σκοπιῶν, δήλωσε ὅτι: «Αἱ Η.Π.Α. θὰ βοηθήσουν τὸ Μακεδονικὸ Ἔθνος». Κατήγγειλα τὸ γεγονὸς μὲ ἐπιστολή μου εἰς τὸν τότε Ἀμερικανὸ Ὑπουργὸ Ἐξωτερικῶν Σούλτς, ὁ ὁποῖος σὲ ἀπαντητικὴ τοῦ ἐπιστολὴ ἀνέφερε ὅτι διέθεσα χρόνο καὶ σκέψῃ για τὸ βιβλίο μου «Ἡ Πλαστογράφηση τῆς Ἱστορίας τῆς Μακεδονίας» που τοῦ εἴχα στείλει. Ἐπίσης, μὲ πληροφόρησε ὅτι διαβίβασε τὴν ἐπιστολή μου πρὸς ἐξετάσῃ, ἀλλὰ δεν ἔλαβα καμία περαιτέρω ἀπαντήση ἀπὸ τὸ State Department.
 
β) Ἔνας ἄλλος Πρέσβης τῶν Η.Π.Α. στην Γιουγκοσλαβία, θεωρεῖται ἀπὸ τοὺς Σκοπιανοὺς καὶ προβάλλεται ὡς «ὁ Λῶρενς τῆς Μακεδονίας».
 
γ) Ὅταν τὸ National Geographic Magazine πρόβαλε τὶς θέσεις τῶν Σκοπιανών, ἔνας Ἀμερικανὸς καὶ Ἑλληνοαμερικανοὶ διαμαρτυρήθηκαν στο περιοδικό, καὶ ἔλαβαν ἀπαντήση, ὅτι τὰ στοιχεῖα τὰ εἴχαν παρεὶ ἀπὸ τὸ State Department.
 
δ) Ὁ Χόλμπρουκ, ὅταν ἀνακοίνωσε τὴν ἐνδιάμεση συμφωνία Σκοπιῶν καὶ Ἑλλάδος, ἀνέφερε τὸν Τσερβεκόφσκυ ὡς Ὑπουργὸ Ἐξωτερικῶν τῆς Μακεδονίας.
 
ε) Ἐπιβεβαιώσῃ τῆς εὐθύνης τῶν ἀγνοούντων τὴν Ἱστορία κύκλων τοῦ State Department, ἀποτελεῖ τὸ γεγονὸς ὅτι στην ἐπισημο Ἰστοσελίδα τοῦ State Department υἱοθετούνται ψεύδη καὶ οἱ κωμικοὶ ἰσχυρισμοί που ἐπινοῆσαν Τίτο καὶ Στάλιν για ἀποσπάσῃ τῆς Μακεδονίας ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα.
Κύκλοι τοῦ State Department ἀγνοοῦν ὅτι ὁ προηγούμενος Πρόεδρος Μποὺς (πατέρας), σὲ ἐπισκέψῃ τοῦ στην Ἑλλάδα τὸ 1991 δήλωσε: «Ἡ Ἑλλάδα μόνη στην Εὐρώπη σταμάτησε τὸ σοβιετικὸ ἐπεκτατισμὸ στον ὅποιο συμμετείχαν καὶ οἱ Σκοπιανοὶ» καὶ ὁ σημερινὸς Πρόεδρος Μποὺς (υἱὸς) δύο φορὲς ἀνέφερε τὸ 2004, ὅτι οἱ Η.Π.Α. βοηθῆσαν τὸ 1947 Βερολίνο καὶ Ἑλλάδα να διατηρήσουν τὴν ἐλευθερία τούς.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Τὰ ἀνωτέρω ἐκτεθέντα τεκμήρια, τὰ ὁμιλοῦντα τὴν ἱστορικὴ ἀλήθεια μάρμαρα τῆς Μακεδονίας, τὰ τοπωνύμια τῶν πόλεων τῆς Μακεδονίας, καὶ ἡ ἐπιστημονικὴ κοινότητα, ποὺ προκαλεῖται ἀπὸ τὴν Ἀκαδημία Ἀθηνῶν, θὰ ἀνατρέψουν κάθε ἀποφάσῃ ἀντιθέτῃ πρὸς τὴν ἱστορικὴ ἀλήθεια, τὴν ὁποία καὶ τὰ δικαστήρια ἐὰν χρειαστεῖ θὰ τὴν ἐπιβάλλουν.

Ἡ δὲ ἁρμόδια διεύθυνση για τῇ διεύρυνση τῆς Ε.Ε. ὀφείλει να λάβει θέση για τὴν ταυτότητα τῆς Μακεδονίας ὡς Ἑλληνικῆς καὶ τὴν ταυτότητα τῶν Μακεδόνων ὡς Ἑλλήνων, ἄλλως ἡ Ε.Ε. δεν μπορεῖ να λέγεται Ἔνωση δημοκρατικῶν λαῶν καὶ ὅτι ἐνδιαφέρεται για τὴν Παιδεία καὶ τὸν Πολιτισμό.

ΤΕΛΟΣ
 
 

 
 
 
Δεῖτε καί ἐσεῖς τήν γνώμη σᾶς ἐδῶ. Χρησιμοποιῆστε τή φόρμα ἐπικοινωνίας τῆς ἰστοσελίδας μας καί ἀποστείλατε τό ἄρθρο σας, τό ὁποῖο ἐμεῖς θά ἀναλάβουμε νά τό δημοσιεύσουμε σέ αὐτήν.